Od powstania Ethernetu w 1973 roku standard ten ewoluował w celu określenia szybszych i bardziej elastycznych wersji technologii. Możliwość ulepszania Ethernetu jest jednym z głównych powodów jego popularności. Wczesne wersje Ethernetu były relatywnie wolne - działały z szybkością 10 Mb/s. Najnowsze wersje Ethernetu działają z szybkością 10 gigabitów na sekundę i szybciej. Rys. 1 przedstawia zmiany w różnych wersjach Ethernet.

W warstwie łącza danych struktura ramki jest niemal identyczna dla wszystkich prędkości Ethernetu. Struktura ramki Ethernetowej uwzględnia nagłówek i pole końcowe dodany do jednostki PDU warstwy 3 w procesie enkapsulacji wiadomości przeznaczonej do wysłania.

Zarówno nagłówek jak i pole końcowe Ethernetu ma kilka sekcji danych, które są wykorzystywane przez protokół Ethernet. Każda sekcja ramki jest nazywana polem. Jak pokazano na rys.2, istnieją dwa rodzaje ramek Ethernet:

Różnice pomiędzy stylami budowania ramek są minimalne. Najbardziej znaczącą różnicą pomiędzy tymi dwoma standardami jest dodanie znacznika początku ramki (SFD) i zmiana pola Typ na pole Długość w 802.3.

Ethernet II jest formatem ramek ethernetowych stosowanym w sieciach TCP/IP.