Chociaż niewidoczne dla protokołów sieciowych i aplikacji użytkownika, przełączniki mogą pracować w różnych trybach, które mogą mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki w momencie przekazywania ramek Ethernet w sieci. Jednym z podstawowych ustawień przełącznika jest ustawienie dupleksu na każdym pojedynczym porcie połączonym z każdym hostem. Port przełącznika musi być skonfigurowany przy użyciu ustawień dupleksu zgodnych z typem nośnika. W sieci Ethernet są używane dwie odmiany komunikacji: półdupleks i pełny dupleks.

Półdupleks

Half Duplex: Komunikacja półdupleksowa opiera się na jednokierunkowym strumieniu danych, gdzie operacje wysyłania i odbierania danych nie są wykonywane jednocześnie. Przypomina to korzystanie z walkietalkie lub przenośnej krótkofalówki, przy której użyciu może w danej chwili mówić tylko jedna osoba. Jeśli mówiłyby jednocześnie dwie osoby, wystąpiłaby kolizja. Dlatego w przypadku komunikacji półdupleksowej jest stosowana metoda CSMA/CD pomagająca zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolizji oraz umożliwiająca ich wykrycie, gdy już wystąpią. Komunikacja półdupleksowa stwarza problemy z wydajnością wynikające z konieczności bezustannego oczekiwania, gdyż w konkretnej chwili dane mogą przepływać tylko w jednym kierunku. W zasadzie z tego typu komunikacją ma się do czynienia w przypadku korzystania ze starszych urządzeń takich jak koncentratory. Węzły, które są podłączone do koncentratorów współdzielących swoje połączenie z portem przełącznika, muszą działać w trybie półdupleksu, ponieważ węzły końcowe muszą mieć możliwość wykrycia kolizji. Węzły mogą działać w trybie półdupleksu, jeśli karty sieciowej nie można skonfigurować do pracy w trybie pełnego dupleksu. W takim przypadku port przełącznika domyślnie przełącza się do trybu półdupleksu. Ze względu na te ograniczenia komunikacja półdupleksowa została w nowszych urządzeniach wyparta przez komunikację w trybie pełnego dupleksu.

Pełny dupleks

W przypadku komunikacji w trybie pełnego dupleksu przepływ danych jest dwukierunkowy, a zatem dane mogą być jednocześnie wysyłane i odbierane. Rozwiązanie to zwiększa wydajność, gdyż jest skracany czas oczekiwania między transmisjami. Większość oferowanych dzisiaj kart Ethernet, Fast Ethernet i Gigabit Ethernet może pracować w trybie pełnego dupleksu. W trybie tym jest wyłączony obwód wykrywania kolizji. Między ramkami, które są wysyłane przez dwa połączone węzły końcowe, nie może wystąpić kolizja, ponieważ węzły te korzystają z dwóch osobnych obwodów w kablu sieciowym. Każde połączenie w trybie pełnego dupleksu używa tylko jednego portu. Połączenia takie wymagają obecności przełącznika, który zapewnia obsługę połączenia w trybie pełnego dupleksu lub połączenia bezpośredniego między dwoma węzłami pracującymi w trybie pełnego dupleksu. Węzły, które są podłączone bezpośrednio do dedykowanego portu przełącznika za pomocą kart sieciowych obsługujących pełny dupleks, powinny być podłączone do portów przełącznika skonfigurowanych do pracy w trybie pełnego dupleksu.

Ilustracja przedstawia dwa ustawienia dupleksu w urządzeniach sieciowych.

Przełącznik Cisco Catalyst obsługuje trzy ustawienia dupleksu:

W przypadku standardu Fast Ethernet i portów 10/100/1000 domyślnym ustawieniem jest auto. Dla portów 100BASE−FX domyślne ustawienie to full. Porty 10/100/1000 działają w trybie półdupleksu albo pełnego dupleksu, gdy są ustawione na 10 Mb/s lub 100 Mb/s, natomiast przy ustawieniu na 1 000 Mb/s działają wyłącznie w trybie pełnego dupleksu.