Gdy stosowana jest metoda przełączania w locie, przełącznik oddziałuje na dane, gdy tylko te zostaną odebrane, nawet jeśli transmisja ramki nie została ukończona. Przełącznik buforuje na tyle dużą część ramki, że jest w stanie odczytać jej docelowy adres MAC i ustalić, do którego portu ma przekazać dane. Docelowy adres MAC zawiera się w pierwszych sześciu bajtach ramki po preambule. Przełącznik wyszukuje w swojej tablicy przełączania docelowy adres MAC, ustala port wyjściowy i przekazuje przez niego ramkę, kierując ją w stronę miejsca docelowego. Przełącznik nie sprawdza, czy ramka jest wolna od błędów. Ponieważ przełącznik nie musi czekać, aż cała ramka znajdzie się w buforze, i nie sprawdza jej bezbłędności, przełączanie w locie jest szybsze niż przełączanie z użyciem metody „przechowaj i przekaż”. Skoro jednak przełącznik nie sprawdza, czy ramka jest wolna od błędów, przekazuje do sieci także i ramki uszkodzone. Przekazywanie uszkodzonych ramek zajmuje część szerokości pasma. Na koniec docelowa karta sieciowa i tak odrzuci uszkodzone ramki.

Odtwórz animację w celu demonstracji procesu przełączania cut-through.

Istnieją dwie odmiany metody przełączania w locie:

Rysunek przedstawia przykład przełączania w locie (ang.cut-through).

Niektóre przełączniki są skonfigurowane do stosowania dla poszczególnych portów metody przełączania w locie dopóty, dopóki nie zostanie osiągnięty zdefiniowany przez użytkownika limit błędów. Gdy to nastąpi, przełącznik automatycznie zacznie stosować metodę „przechowaj i przekaż”.