Urządzenia Cisco obsługujące przełączanie w warstwie 3 wykorzystują CEF (Cisco Express Forwarding). Ten sposób przekazywania jest dość złożony, ale na szczęście, jak każda dobra technika odbywa się w znacznej części "za kulisami". Zazwyczaj w urządzeniach Cisco wymagana jest znikoma konfiguracja CEF.

Zasadniczo CEF oddziela ścisłą współzależność w podejmowaniu decyzji pomiędzy warstwą 2 i warstwą 3. To co spowalnia przesyłanie pakietu IP to są ciągłe odwołania między warstwą 2 i 3 w urządzeniach sieciowych. Tak więc, gdy struktury warstwy 3 i 2 są oddzielone przełączanie jest szybsze.

Dwoma głównymi składnikami działania CEF są:

FIB jest koncepcyjnie podobny do tablicy routingu. Router używa tablicy routingu, aby określić najlepszą ścieżkę do docelowej sieci, opierając się na części sieciowej docelowego adresu IP. Przy CEF, informacja wcześniej zapisana w podręcznej pamięci tras jest natomiast przechowywana w kilku strukturach danych dla przełączania CEF. Struktury danych zapewniają zoptymalizowane wyszukiwanie dla efektywnego przekazywania pakietów. Urządzenie sieciowe korzysta z tablicy FIB w celu podjęcia decyzji gdzie przekierować pakiet bez potrzeby korzystania z pamięci podręcznej tablicy routingu.

FIB jest aktualizowany kiedy wystąpią zmiany w sieci i zawiera wszystkie trasy znane w danym momencie.

Tablice sąsiedztwa utrzymują adresy warstwy 2 następnego przeskoku dla wszystkich wpisów FIB.

Rozdzielenie informacji o osiągalności (w tablicy FIB) i informacji o przekazywaniu (adjacency table) daje kilka korzyści:

CEF jest domyślnie włączony na większości urządzeń Cisco przełączających w warstwie 3.