IP często opisywany jest jako protokół zawodny lub jako protokół realizujący dostarczanie danych przy użyciu dostępnych możliwości. Zawodność w tym kontekście nie oznacza, że protokół IP działa dobrze tylko czasami lub, że IP jest nie najlepszym protokołem komunikacyjnym. Zawodny oznacza po prostu, że protokół IP nie posiada funkcji odpowiedzialnej za zarządzanie i odzyskiwanie niedostarczonych lub uszkodzonych pakietów. Dzieje się tak dlatego, że wysyłane pakiety IP zawierają adres docelowy, ale nie zawierają żadnych informacji, które mogły by być wykorzystane do poinformowania nadawcy, o pomyślnym (lub nie) dostarczeniu wiadomości do odbiorcy. W nagłówku pakietu nie umieszczono również danych synchronizacyjnych, które mogłyby umożliwić śledzenie kolejności dostarczania pakietów. Protokół IP nie został również wyposażony w mechanizm potwierdzania dostarczenia pakietów oraz kontroli wykrywania błędów transmisji. Należy mieć świadomość, iż wysyłane pakiety mogą zostać uszkodzone podczas transmisji, dotrzeć do odbiorcy w innej kolejności niż zostały pierwotnie wysłane, lub nie dotrzeć do niego wcale. Ze względu na ograniczony sposób działania protokołu IP, w przypadku wystąpienia jakichkolwiek błędów związanych z przesyłanymi pakietami nie jest on w stanie realizować mechanizmu retransmisji danych.

W przypadku utraty pakietów, lub dostarczenia ich do odbiorcy w błędnej kolejności, problemy aplikacji związane z brakiem otrzymywania odpowiednich danych muszą być rozwiązywane przez usługi realizowane w wyższych warstwach np. przez protokół TCP. Takie podejście umożliwia protokołowi IP funkcjonowanie w bardzo wydajny sposób. Włączenie mechanizmów zapewniających niezawodność przesyłania danych jako integralnej części protokołu IP spowodowałoby zwiększenie narzutu związanego z obsługą komunikacji niewymagającej niezawodności. W efekcie doprowadziłoby to do niepotrzebnego zwiększenia wykorzystania dostępnego pasma, a tym samym zwiększenia opóźnień transmisji. Zaletą stosu protokołów TCP/IP jest fakt, iż w zależności od wymogów realizowanej komunikacji warstwa transportowa może wykorzystywać odpowiednio protokół UDP lub TCP. Pozostawienie decyzji dotyczącej niezawodności warstwie transportowej powoduje, że protokół IP jest bardziej elastyczny i łatwiej adaptowany do różnych rodzajów komunikacji.

Rysunek przedstawia przykład komunikacji z wykorzystaniem protokołu IP. Protokoły zorientowane połączeniowo, takie jak TCP, wymagają wymiany danych kontrolnych w celu ustanowienia połączenia. W celu zarządzania realizowanym połączeniem protokół TCP wyposażony jest w odpowiednie pola znajdujące się w nagłówku datagramu.