Istnieją trzy główne etapy procesu startu routera, które zostały przedstawione na rys. 1:

1. Wykonywanie testu POST i ładowanie programu startowego

2. Wyszukiwanie i ładowanie oprogramowania Cisco IOS.

3. Lokalizowanie i ładowanie pliku konfiguracyjnego lub przejście routera do trybu setup.

1. Wykonywanie testu POST i ładowanie programu startowego (Rys. 2).

POST (power-on self test) to popularny proces diagnostyczny wykonywany w czasie uruchamiania prawie każdego komputera. Proces POST wykorzystywany jest do testowania poszczególnych elementów routera. Po włączeniu zasilania routera procedura POST jest przeprowadzana przez oprogramowanie rezydujące w kości pamięci ROM. W tym autoteście router przeprowadza z poziomu pamięci ROM diagnozę kilku komponentów sprzętowych, w tym procesora, pamięci RAM i pamięci NVRAM. Po ukończeniu procedury POST router wykonuje program rozruchowy.

Po procedurze POST z pamięci ROM do pamięci RAM kopiowany jest program rozruchowy. Kiedy znajdzie się on w pamięci RAM, procesor wykonuje zawarte w nim instrukcje. Głównym zadaniem programu rozruchowego jest znalezienie systemu Cisco IOS i załadowanie go do pamięci RAM.

Uwaga: W tym momencie, jeśli jesteśmy połączeni z routerem za pomocą konsoli, na ekranie zobaczymy odpowiednie informacje wynikowe.

2. Wyszukiwanie i ładowanie systemu Cisco IOS (Rys. 3)

System IOS jest zwykle przechowywany w pamięci flash, a podczas uruchomienia routera kopiowany jest do pamięci RAM, a następnie wykonywany przez CPU. Podczas rozpakowywania pliku obrazu systemu IOS, zostaje wyświetlony ciąg znaków (#).

Jeśli obraz systemu IOS nie znajduje się w pamięci flash, wtedy router może pobrać go z serwera TFTP. W przypadku gdy routerowi nie uda się znaleźć i załadować pełnego obrazu systemu IOS, realizowany jest kolejny etap polegający na kopiowaniu z pamięci ROM do pamięci RAM okrojonej wersji systemu. Wersja ta umożliwia przeprowadzenie diagnozy ewentualnych problemów oraz może być wykorzystana do załadowania pełnej wersji systemu IOS do pamięci RAM.

3. Lokalizowanie i ładowanie pliku konfiguracyjnego (Rys. 4)

Program rozruchowy szuka pliku z konfiguracją startową zapisanego pod nazwą startup-config w pamięci NVRAM. W pliku tym znajdują się uprzednio zapisane polecenia i parametry konfiguracyjne. Jeśli plik z konfiguracją początkową, startup-config, znajduje się w pamięci NVRAM, zostaje on w tym momencie skopiowany do pamięci RAM jako plik z konfiguracją bieżącą running-config. Polecenia running-config zawierają adresy interfejsów, uruchamiają procesy routingu, konfigurują hasła routera oraz definiują inne parametry routera.

Jeśli plik startup-config nie istnieje w pamięci NVRAM, router może szukać serwera TFTP w celu załadownia odpowiedniej konfiguracji. Jeśli router wykryje aktywne łącze do innego skonfigurowanego routera, wyśle tym aktywnym łączem pakiet rozgłoszeniowy wyszukujący plik konfiguracyjny.

Jeśli serwer TFTP nie zostanie znaleziony, router wyświetli monit o możliwości przejścia do trybu konfiguracji (setup). Tryb setup stanowi zestaw pytań, na które użytkownik musi udzielić odpowiedzi, tym samym określając podstawową konfigurację routera. Jednakże jest on rzadko używany przez administratorów, gdyż nie pozwala on na realizację pełnej zaawansowanej konfiguracji routera.

Uwaga: W niniejszym kursie tryb setup nie jest wykorzystywany do konfiguracji routera. Na pytanie o przejście do tego trybu zawsze odpowiadamy no. Jeśli odpowiemy yes i przejdziemy do trybu setup, w celu jego opuszczenia należy wcisnąć Ctrl+C .