Adresy dla urządzeń użytkownika

W większości sieci komputerowych największą ilość hostów stanowią urządzenia końcowe takie jak komputery klasy PC, tablety, smartfony, drukarki i telefony IP. Ponieważ stanowią one największą liczbę urządzeń pracujących w sieci, zatem największa liczba adresów powinna być im przypisana. Te hosty mają adresy IP przydzielane z zakresu adresów możliwych do użycia w danej sieci. Adresy te mogą być przydzielane statycznie lub dynamicznie.

Statyczny przydział adresów

Statyczne przypisywanie adresów IP polega na ręcznej konfiguracji informacji dotyczących sieci na każdym hoście przez administratora. Rys. 1 przestawia okno właściwości karty sieciowej. W celu skonfigurowania statycznego adresu IPv4, wybierz w oknie właściwości karty sieciowej protokół IPv4, a po kliknięciu przycisku Właściwości i zaznaczeniu opcji Użyj następującego adresu IP, należy wpisać adres statyczny, maskę podsieci i bramę domyślną. Rys. 2 przedstawia minimalną konfigurację statyczną: adres IP, maskę podsieci oraz bramę domyślną.

Jest kilka zalet adresacji statycznej. Na przykład, są one użyteczne dla drukarek, serwerów i innych urządzeń sieciowych, które nie zmieniają często położenia i muszą być dostępne dla klientów w sieci pod określonym adresem IP. W przypadku, gdy hosty korzystają z usług serwera łącząc się z nim za pomocą jego adresu IP, to mogłyby spowodować problemy, gdyby ten adres ulegał zmianie. Dodatkowo, statyczne przyporządkowanie adresów może zwiększyć kontrolę nad oferowanymi zasobami w sieci. Na przykład, możliwym jest stworzenie filtrów dostępowych dla ruchu do i z określonego adresu IP. Jednakże, w adresowaniu statycznym konfigurowanie adresów na każdym hoście może być czasochłonne.

W przypadku statycznej adresacji IP, niezbędnym jest prowadzenie dokładnej listy aktualnie używanych adresów przez poszczególne urządzenia. Adresy te są przypisane na stałe i najczęściej nie są ponownie używane.