DHCPv6

Protokół DHCPv6 (ang. Dynamic Host Configuration Protocol for IPv6) jest podobny do DHCP dla IPv4. Stosując usługę serwera DHCPv6 urządzenie może automatycznie otrzymać informację o adresacji włączając w to globalny adres unicast, długość prefiksu, adres bramy domyślnej oraz adresy serwerów DNS.

Urządzenie może uzyskać wszystkie lub część danych konfiguracyjnych IPv6 od serwera DHCPv6 w zależności od tego czy w komunikacie ICMPv6 RA włączona zostanie opcja 2 (SLAAC z DHCPv6) czy opcja 3 (tylko DHCPv6). Dodatkowo system operacyjny urządzenia może zignorować komunikat RA routera i pozyskać adres IPv6 i inne informacje konfiguracyjne bezpośrednio z serwera DHCPv6.

Zanim podłączy się urządzenie IPv6 do sieci dobrą praktyką jest sprawdzenie czy stosuje ono opcje z komunikatu ICMPv6 RA.

Urządzenie może uzyskać globalny adres unicast dynamicznie oraz jednocześnie mieć skonfigurowany statycznie ten sam interfejs kilkoma innymi adresami IPv6. IPv6 pozwala na skonfigurowanie na jednym interfejsie wielu adresów IPv6 należących do tej samej sieci.

Urządzenie może mieć również więcej niż jeden adres bramy domyślnej. W celu uzyskania dalszych informacji na temat tego, który z adresów IPv6 zostanie użyty jako źródłowy oraz adres której bramy domyślnej zostanie wykorzystany zajrzyj do RFC 6724, Default Address Selection for IPv6.

Identyfikator interfejsu

Jeśli klient nie używa informacji zawartej w komunikacie RA i polega tylko na DHCPv6, wtedy serwer DHCPv6 dostarcza mu nie tylko globalny adres unicast, ale również prefiks i identyfikator interfejsu.

Jeśli jednak opcja 1 (tylko SLAAC) lub opcja 2 (SLAAC z DHCPv6) jest używana wtedy klient nie uzyskuje aktualnego identyfikatora interfejsu z tego źródła (tj. SLAAC). Urządzenie musi wtedy samo określić identyfikator interfejsu albo poprzez użycie procesu EUI-64 albo poprzez wygenerowanie losowej liczby 64 bitowej.