Kiedy stosowane jest SLAAC (tylko SLACC lub SLAAC z DHCPv6) urządzenie otrzymuje swój prefiks i długość prefiksu z komunikatu ICMPv6 RA. Ponieważ prefiks został dostarczony rzez komunikat RA urządzenie musi posiadać do adresu tylko identyfikator interfejsu. Jak stwierdzono powyżej, identyfikator interfejsu może być wygenerowany przez proces EUI-64 lub w zależności od systemu operacyjnego może być wygenerowany losowo. Używając informacji z komunikatu RA oraz identyfikatora interfejsu urządzenie może stworzyć globalny adres unicast.

Po przypisaniu do interfejsu globalnego adresu unicast urządzenie wygeneruje automatycznie adres link-local. Urządzenie z IPv6 musi mieć co najmniej adres link-local. Przypomnij sobie, że adres IPv6 link-local umożliwia urządzeniu IPv6 komunikowanie się z innymi urządzeniami IPv6 znajdującymi się w tej samej podsieci.

Adres IPv6 link-local używany jest do różnych celów w tym do:

Adres link-local może być ustanowiony dynamicznie lub skonfigurowany statycznie.

Dynamicznie skonfigurowany adres link-local

Adres link-local tworzony jest dynamicznie przy użyciu prefiksu FE80::/10 w połączeniu z identyfikatorem interfejsu.

Domyślnie system Cisco IOS routerów używa procesu EUI-64 w celu wygenerowania identyfikatora interfejsu dla wszystkich adresów link-local interfejsów z IPv6. Dla interfejsów szeregowych router użyje adresu MAC interfejsu Ethernetowego. Przypomnij sobie, ze adres link-local musi być unikalny tylko na konkretnym linku lub w konkretnej sieci. Jednakże wadą używania dynamicznie przydzielanych adresów link-local jest ich długość, która stawia duże wyzwania przy identyfikacji urządzeń i pamiętania przydzielonych adresów.