Projektowanie, wdrażanie oraz zarządzanie efektywnym schematem adresacji IP, zapewnia efektywne oraz wydaje funkcjonowanie sieci. Jest to szczególnie ważne w miarę, jak wzrasta ilość hostów podłączonych do sieci. Zrozumienie hierarchicznej struktury adresacji IP oraz zrozumienie w jaki sposób można wprowadzać modyfikację jej hierarchii w celu efektywnego spełnienia wymagań routingu jest ważną częścią planowania schematu adresacji IP.

W oryginalnym adresie IPv4 istnieją dwa poziomy hierarchii: sieć oraz host. Te dwa poziomy adresacji pozwalają na podstawowe grupowanie, które ułatwiają routowanie pakietu do sieci docelowej. Router przekazuje pakiet bazując na części adresu IP identyfikującej sieć; gdy sieć jest osiągnięta, część adresu IP identyfikująca hosta pozwala na identyfikację urządzenia docelowego.

Jednakże, w miarę jak sieci w wielu organizacjach rosną poprzez dodawanie setek, a nawet tysięcy hostów do ich sieci, dwupoziomowa hierarcha jest niewystarczająca.

Podział sieci dodaje nowy poziom w hierarchii sieciowej, w istocie tworząc trzy poziomy: sieć, podsieć oraz host. Wprowadzenie dodatkowego poziomu do hierarchii tworzy dodatkową podgrupę w sieci IP ułatwiając szybsze dostarczenie pakietu oraz dodając możliwości filtrowania ruchu przy pomocy minimalizowania ruchu "lokalnego".

Rozdział ten omawia szczegółowo tworzenie i przydzielanie adresów IP w sieci oraz podsieci przez wykorzystanie maski podsieci.