W celu lepszego zrozumienia procesu VLSM, wróćmy do poprzedniego przykładu.

W poprzednim przykładzie, przedstawionym na Rysunku 1, sieć 192.168.20.0/24 została podzielona na osiem podsieci o takim samym rozmiarze; przydzielonych zostało siedem z ośmiu wydzielonych podsieci. Cztery podsieci zostały wykorzystane dla sieci LAN oraz trzy podsieci zostały wykorzystane na połączenia WAN pomiędzy routerami. Przypomnijmy, że strata przestrzeni adresowej dotyczyła podsieci użytych na połączenia WAN, ponieważ podsieci te wymagały jedynie 2 adresów: po jednym dla każdego z routerów. Aby uniknąć tracenie adresów możemy wykorzystać VLSM, do stworzenia mniejszych podsieci na potrzeby połączeń WAN.

Jedna z podsieci zostanie podzielona, tak aby stworzyć mniejsze podsieci dla łączy WAN. Do dalszego podziału zostanie użyta ostatnia podsieć 192.168.20.224/27, jak przedstawiono na Rysunku 2.

Przypomnijmy, że gdy znana jest liczba potrzebnych adresów hostów, można wykorzystać wzór 2^n-2 (gdzie n równa się pozostałej w części hosta liczbie bitów). Zapewnienie dwóch użytecznych adresów wymaga pozostawienia w części hosta 2 bitów.

2^2 - 2 = 2

W przestrzeni adresowej 192.168.20.224/27 znajduje się 5 bitów w części hosta, więc można pożyczyć 3 bity, pozostawiając wymagane 2 bity dla identyfikacji hostów.

Obliczenia wykonane w tym podziale są dokładnie takie same, tak te wykorzystywane w tradycyjnym podziale na podsieci. Bity są pożyczane oraz określane są zakresy podsieci.

Jak przedstawiono na Rysunku 2, schemat podziału na podsieci przy wykorzystaniu techniki VLSM pozwala na zmniejszenie liczby adresów przypadających na podsieć do rozmiarów odpowiednich dla sieci WAN. Dzieląc 7 sieć na podsieci dla połączeń WAN, umożliwiliśmy pozostawienie podsieci 4, 5, 6 do wykorzystania w przyszłości, oraz kilku innych podsieci dostępnych dla kolejnych sieci WAN.