Podobnie jak w przypadku pożyczania bitów z części hosta adresu IPv4, w IPv6 bity mogą być pożyczone z pola identyfikator interfejsu w celu stworzenia dodatkowych podsieci IPv6. Jest do zazwyczaj robione ze względów bezpieczeństwa, aby stworzyć sieci z mniejsza liczbą hostów oraz w celu eliminacji konieczności tworzenia dodatkowych podsieci.

Gdy identyfikator podsieci zostanie rozszerzony poprzez pożyczenie bitów z identyfikatora interfejsu, najlepszą praktyką jest podział na podsieci na granicy półbajtu. Półbajt to 4 bity lub jedna szesnastkowa cyfra. Jak pokazano na rysunku, prefiks podsieci /64 jest rozszerzony o 4 bity lub 1 półbajt do /68. Działania takie redukują rozmiar identyfikatora interfejsu o 4 bity, z 64 do 60 bitów.

Stworzenie podział na podsieci na granicy półbajta oznacza wykorzystanie maski podsieci dopasowanej do półbajta. Zaczynając od /64, maskami podsieci dopasowanymi do półbajta są /68, /72, /76, /80, itd.

Podział na podsieci na granicy półbajta pozwala na tworzenie podsieci poprzez wykorzystanie dodatkowej wartości szesnastkowej. W tym przykładzie, nowy identyfikator podsieci, składa się z 5 wartości szesnastkowych, z zakresu od 00000 do FFFFF.

Możliwe jest również podzielenie sieci na podsieci w ramach półbajta, w cyfrze szesnastkowej, jednak nie jest to rekomendowane, a nawet nie jest to w ogóle potrzebne. Podział na podsieci w ramach półbajta odbiera przewagę łatwego określania prefiksów z identyfikatora interfejsu. Na przykład, jeżeli wykorzystywany jest prefiks o długości /66, pierwsze dwa bity będą częścią identyfikatora podsieci, a kolejne dwa bity będą częścią identyfikatora interfejsu.